Όρος Κυλλήνη (Ζήρεια)

Η ονοµασία του βουνού Κυλλήνη οφείλεται στο ανάγλυφό του, που δηµιουργεί πολλές κοιλότητες και λακκώµατα. Κατά τη μυθολογία, το βουνό πήρε το όνομα από το γενάρχη μιας φυλής Αρκάδων, που λεγόταν Κυλλήνη. Τμήμα της φυλής αυτής εγκαταστάθηκε αργότερα στην περιοχή της Ηλείας, στην οποία έδωσαν και το όνομα Κυλλήνη. Το νεότερο όνομα της Ζήρειας, κατά μία εκδοχή, το πήρε από τα σλαβικά (πιθανόν από τη σλαβική λέξη ζήρι = βελανίδι).

Το βουνό Ψηλώνει από το διάσελο του Ασπρόκαμπου, στα ανατολικά του νομού, υψώνεται σιγά - σιγά με κατεύθυνση δυτική, φτιάχνει μια πρώτη ψηλή κορφή, ύψους 2.080 μ., τη Μικρή Ζήρεια και στη συνέχεια σχηματίζεται ένα πέταλο, ανάμεσα στη Μικρή και Μεγάλη Ζήρεια ύψους 2.376μ (η ψηλότερη κορυφή της ονοµάζεται Σηµείο), που κόβεται από τη χαράδρα της Φλαμπουρίτσας.

Στους πρόποδες του συµπλέγµατος των κορυφών της Κυλλήνης, εκτείνεται ένα µεγάλο οροπέδιο. Οι συγκεντρώσεις νερού σχηµατίζουν το χειµώνα και την άνοιξη στην ανατολική του πλευρά τη λίµνη Μεγαγιάννη και στη δυτική τη λίµνη Δασίου. Τα άφθονα νερά της δεύτερης διοχετεύονται µε υπόγεια απορροή στο µικρό Κεφαλάρι προς τα Μεσαία Τρίκαλα.

Ανάµεσα στη Μικρή και στη Μεγάλη Ζήρεια σχηµατίζεται η πανέµορφη χαράδρα της Φλαµπουρίτσας, γεµάτη ρυάκια και νερά που αναβλύζουν κάτω από τα αιωνόβια δένδρα και χάνονται σε υπόγειες απορροές. Η περιοχή χαρακτηρίζεται από ορεινά μεσογειακά χέρσα εδάφη με ακανθώδεις θάμνους, απόκρημνα βράχια, σπήλαια, δάση πλατάνου και κωνοφόρων και εξαιρετικά πλούσια χλωρίδα με 100 είδη φυτών μερικά από τα οποία ενδημούν στο βουνό. Προς την έξοδο της βρίσκονται οι πηγές του ποταµού Σύθα.
Στη δυτική πλευρά της Φλαµπουρίτσας βρίσκεται το σπήλαιο του Ερµή. Έχει έκταση 1.200 τετραγωνικά µέτρα και διακλαδίζεται σε 8 θαλάµους µε συµπλέγµατα πολύχρωµων σταλακτιτών και σταλαγµιτών. Χαρακτηρίζεται από λιθωµατικό διάκοσµο σπάνιας µορφής, το σπηλαιόγαλα. Πρόκειται για ένα είδος σταλακτικής υδαρούς, που εντυπωσιάζει µε την λευκότητα της. Είναι από τα λίγα σπήλαια στην Ελλάδα σε τέτοιο υψόµετρο (1700µ).

Ο δρόμος που διασχίζει το οροπέδιο της Ζήρειας, περνώντας κάτω απ' τις ψηλές κορφές, συνεχίζεται και ανάλογα με την εποχή και το μέσον, μπορεί κανείς να «βγει» στην πίσω μεριά του βουνού, στα χωριά Καρυά, Στενό, Φενεό,  Γκούρα, Στυμφαλία. Οι οικισμοί γύρω από τη Ζήρεια είναι στενά δεμένοι με το ορεινό ανάγλυφο. Απέναντι απ' τα Τρίκαλα είναι το χωριό Μάννα (Μάρκασι), κεφαλοχώρι της πλευράς αυτής, με εντυπωσιακά όμορφα σπίτια. Μια διαφορετική διαδρομή είναι από το χωριό Μάνα, που δρόμος οδηγεί ανατολικά στις πλαγιές του βουνού Μικρή Ζήρεια, βγαίνει στο οροπέδιο ισιώματα και πέφτει στο χωριό Κεφαλάρι, έχοντας στα δεξιά τις κορφές της.

Αριστερά προς το οροπέδιο βρίσκεται το μεγάλο ορειβατικό καταφύγιο του βουνού και λίγο πιο νότια ένα μικρότερο. Ο χώρος είναι ιδανικός για τους λάτρεις της πεζοπορίας, αφού ένα μεγάλο δίκτυο μονοπατιών οδηγεί είτε προς την κοιλάδα της Φλαμπουρίτσας, ένα μοναδικό βιότοπο, που αποτελεί τον πυρήνα της ευρύτερης περιοχής, ενταγμένης στο δίκτυο NATURA 2000, είτε προς τη λίμνη του Δασίου με τα υπέροχα λιβάδια με αγριολούλουδα, είτε προς την Ψηλή Κορφή του βουνού στα 2.374μ. από όπου η θέα είναι ορατή από τον Ταΰγετο μέχρι τον Όλυμπο. Από το καταφύγιο, ένα άλλο μονοπάτι οδηγεί στο σπήλαιο του Ερμή, δυτικά της Φλαμπουρίτσας, που ξεχωρίζει για το βάθος του και για τους θαλάμους με πολλούς και πολύχρωμους σταλακτίτες. Εδώ, σύμφωνα με τη μυθολογία, γεννήθηκε ο ψυχοπομπός Ερμής από τη Νύμφη Μαία.

Η κατάβαση στο σπήλαιο απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή και ο ειδικός εξοπλισμός θεωρείται χρήσιμος. Οι πλαγιές που αναπτύσσονται πάνω από το μικρό καταφύγιο και μέχρι την κορυφή του βουνού προσφέρονται για ορειβατικό σκι, κάτι που εκμεταλλεύονται οι κατά καιρούς επισκέπτες - ορειβάτες, απολαμβάνοντας το χιόνι μέχρι το τέλος του Απριλίου. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η ανάβαση από το χωριό Μάννα προς τις απόκρημνες κορυφές της Μικρής Ζήρειας στα 2.127μ.

Οι πολλοί δασικοί δρόμοι στο βουνό δίνουν τη δυνατότητα στον επισκέπτη να γνωρίσει κάθε σημείο, με εξέχουσα τη διαδρομή που διασχίζει το οροπέδιο και οδηγεί στη Γκούρα, μέσα από ένα πλούσιο ελατοδάσος, στα λιβάδια του οποίου ζουν ημιάγρια άλογα.

Η χλωρίδα της περιοχής είναι πλουσιότατη, αφού φιλοξενεί τεράστιες εκτάσεις με παρθένα ελατοδάση, μαύρη πεύκη (Pinus nigra), καστανιές, βελανιδιές, αγριοκερασιές, κυπαρίσσια, μοναδικά αγριολούλουδα, πολύχρωμες ποικιλίες από μενεξέδες και μανιτάρια και πολλά άλλα σπάνια λουλούδια και φυτά. Όλα αυτά, βέβαια, χάρη στην ευλογία της μητέρας φύσης, με τα άφθονα τρεχούμενα νερά και το υγιεινό κλίμα. Εξίσου εντυπωσιακή είναι και η πανίδα της περιοχής, αφού κρυμμένα μέσα στον επίγειο παράδεισο της Φλαμπουρίτσας και αλλού, διαβιώνουν νυφίτσες, αλεπούδες, λαγοί, σπάνια αρπακτικά πουλιά - από αετούς μέχρι καλιακούδες- αγριόγατοι, ακόμη και το σπάνιο είδος του δενδροβάτραχου στη λίμνη Δασίου. Η λίμνη Στυμφαλία με τον σπάνιο υδροβιότοπό της, είναι προστατευόμενη και ανήκει στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000.

Τα χωριά του Ξυλοκάστρου προσφέρουν όλα όσα θέλει να χαρεί το ανθρώπινο μάτι: ποικιλόμορφα τοπία, ιστορικά μνημεία, αλλά και αμέριστη φιλοξενία όλων των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.

 



επιστροφή στην κορυφή

Εξερευνήστε τα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης